Landbouwhuisdieren

Megastallen, Q-koorts, ritueel slachten, lange afstandstransporten, stalbranden, vogelgriep, aantasting van de biodiversiteit door monocultuur, mest/fosfaatoverschotten, klimaatverandering: we zien het op het journaal en lezen het in de krant. De intensieve veehouderij, de bio industrie, komt steeds vaker in het nieuws. Dierenwelzijn, volksgezondheid, milieu en klimaat hebben allen onder deze gedoemde sector te lijden.

Het is acceptabel geworden dat in onze samenleving het recht op het eten van dierlijke producten groter is dan het recht van het dier op een natuurlijk leven, of zelfs een leven zonder lijden. Ondertussen gaat de gemiddelde consument er vanuit dat het allemaal goed geregeld is in de vlees en zuivel industrie, dierenartsen en overheid houden immers toezicht…
Goedkope dierlijke producten; U vraagt, wij draaien is het motto waar de veehouders en daaropvolgend de veeartsen, de KNMvD en zelfs de faculteit diergeneeskunde achter lijken te staan. De race naar de bodem is op alle fronten allang gestart. De consument zal immers altíjd zijn producten zo goedkoop mogelijk willen afnemen. Maar mag dit ten koste gaan van het dierenwelzijn, milieu en klimaat? En moeten we hier niet actief in gaan sturen?

De ingeslagen weg van goedkope massaproductie, leidt naast milieu en klimaat problemen tot ernstige aantasting van dierenwelzijn. Het dier wordt aangepast aan de houderij in plaats van andersom. Dus worden kalf en koe bij de geboorte gescheiden, kalveren en lammetjes onthoornd, zeugen in kraamhokken gestald, staarten bij biggen geamputeerd en snavels bij kippen gekapt. Teveel dieren, te weinig leefruimte en te weinig mogelijkheid tot het uiten van natuurlijk gedrag, waardoor ze ‘voor hun eigen veiligheid’ deze mutilaties of schendingen moeten ondergaan. Dit zijn grootschalige en structurele schendingen van het dierenwelzijn, waarvan sommige zelfs bij wet verboden. Toch worden deze handelingen uitgevoerd vanwege de stalinrichting in de intensieve veehouderij en worden ze gefaciliteerd door dierenartsen en onze beroepsorganisatie. Soms met een handtekening, maar vaker nog met zwijgen.

 

Wie zwijgt stemt toe…

En zo wordt dat ook opgevat door de samenleving, de veehouders en de politiek. Een dierenarts zou, indachtig de code, zich niet langer mogen afwenden of verschuilen achter economische en sociale belangen, of blijven verdedigen dat dierenleed ondergeschikt is aan het recht van een groeiende wereldbevolking op veel en goedkope dierlijke producten.
Caring Vets wil als onafhankelijke professionals een stem geven aan de dieren over wiens hoofden de discussie gevoerd wordt. Time for change: Tijd om te stoppen met zwijgen en er aan bij te dragen dat de leef- en vervoersomstandigheden, die op grote schaal dierenwelzijn schaden, structureel veranderen.

Wie anders dan wij dierenartsen?

 

Wat doen Caring Vets

Het initiatief is 1 juli gepubliceerd in het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. Na deze publicatie hebben Caring Vets, in samenwerking met de KNMvD (Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde), meerdere bijeenkomsten voor dierenartsen georganiseerd om het dierenwelzijn in de verschillende sectoren te bespreken.
Uit deze bijeenkomsten zijn er een aantal statements voortgekomen die door alle dierenartsen worden onderschreven. Deze statements worden aankomende Veterinaire Najaarsdagen (25 november 2017) door de KNMvD in samenwerking met Caring Vets aan de maatschappij gepresenteerd.
Wij willen de discussie aangaan en een pleidooi houden, als mens en als dierenarts, voor een fundamentele verandering van de huidige intensieve veehouderij.
Geen varkens met geamputeerde staarten, op betonnen vloeren, in kraamhokken en megastallen. Geen melk van een koe die nooit haar eigen kalf heeft mogen grootbrengen of in een wei heeft mogen grazen. Geen plofkip die met gebroken vleugels het slachthuis bereikt. Geen lange afstandstransporten met levende dieren. Geen economische concessies of handje klap ten koste van dierenwelzijn.
De biologische sector vaart steeds beter. Zelfs zó goed dat er nu een tekort is aan biologische producten en gangbare veehouders versneld moeten omschakelen naar biologisch. Dit komt vooral door het steeds groter wordend besef van de consument. Dit belangrijke en uiterst noodzakelijke besef wordt door de acties van onder andere Wakker Dier, Varkens in Nood, Eyes on Animals of Animals Today bewerkstelligd. Zij laten de consument zien dat het ‘blij afgebeelde varken op het bord bij de slager’ eigenlijk een structureel mishandeld dier is.

De Nederlandse intensieve veehouderij wordt vaak genoemd als voorbeeld voor de rest van de wereld; hoe produceren we zo veel mogelijk tegen zo laag mogelijke kosten. Maar laten we voor deze twijfelachtige eer bedanken en streven naar een voorbeeldfunctie op het gebied van dierenwelzijn, milieu en duurzaamheid. Eén keuze in het schap van de supermarkt, met een eerlijke prijs voor dierlijke producten. Dan pas kunnen we oprecht met trots een voorbeeld en gidsland zijn voor de rest van de wereld.
De overheid is het zijn burgers verplicht om de veehouders te helpen met de transitie van intensief naar extensief. Kwantiteit vervangen door kwaliteit, met diervriendelijke en duurzame productie voor een eerlijke prijs. De veearts en de Maatschappij voor Diergeneeskunde zullen daarin moeten adviseren.

Daarnaast heeft de consument een belangrijke rol en vragen we u om, net als wij, ook uw eigen verantwoordelijkheid te nemen, omdat dit grote inzet van alle betrokken partijen vergt. Voor dierenwelzijn, voor volksgezondheid en voor klimaat.

Het is tijd voor verandering, niet alleen in het belang van het dier, maar in het belang van ons allemaal.

 

Artikelen Landbouwhuisdieren

Geachte mevrouw van Gent,

Wij willen graag onderstaand statement met u delen en u vragen om uw toestemming om een levende haan met Kallemooi te gebruiken te herzien.

Caring Vets is van